Hoe herdenk je gezamenlijk als de samenleving steeds meer uiteenvalt? Dat is de vraag die boven de dodenherdenking van dit jaar hing. Want hoewel het op de Dam relatief rustig bleef vond er in Den Haag een alternatieve herdenking plaats, georganiseerd door Nederlandse burgers die aandacht vroegen voor de genocide in Gaza. Publiekshistorici Bas Kromhout (Historisch Nieuwsblad) en Wim Berkelaar (OVT) blikken terug.
‘Het viel me mee’, zegt Kromhout over de ophef op 4 mei zelf. ‘Er werd wat geroepen, maar niet tijdens de twee minuten stilte zelf. Er waren geen grote verstoringen.’ Een dag later werd een rookbom gegooid tijdens de bevrijdingsspeech van Dick Schoof in Wageningen, maar ook dat is niets nieuws. ‘In de jaren zeventig werd er tijdens de dodenherdenking in Utrecht eveneens een rookbom gegooid, toen vanwege de Vietnamoorlog. Linkse activisten hebben wel vaker kritiek gehad op – wat zij zo ervaarden – de hypocrisie van de herdenking. Toen ging dat om Vietnam, nu gaat het om Gaza.’
